از نظر والوشینوف در هر جامعه‌ای گروه‌ها و طبقاتی که دیدگاه‌ها یا منافعشان با یکدیگر تفاوت قابل‌ ملاحظه‌ای دارند با زبان واحدی سخن می‌گویند، ولی با استفاده از همین کلمه‌های واحد معانی متفاوتی تولید می‌شود. به عبارت دیگر، زبان عرصه‌ی بروز کشمکش‌ها و تضادهای اجتماعی است

روزگارانی از سیبری تا سریلانکا، از لندن تا پکن، می‌شد ردو‌نشان زبان فارسی را به‌وضوح پی گرفت. فارسی چطور توانست به موقعیت یک زبانِ فراگیرِ میانجی دست یابد، موقعیتی که امروز از آن انگلیسی شده است؟ راز این گستردگی چه بود؟ و بعد چه بر سرش آمد و چرا افول کرد؟

آیا استفاده‌ی کره‌ای‌ها از خطی که مبنایش خط تصویری چینی‌هاست به غرور ملی و استقلال آنها ضربه می‌زند؟ آیا به‌کار‌بردن خط بیگانه موجب بردگی فکری ملت می‌شود؟ آیا پیشینه‌ی غنی فکری و فرهنگی و مذهبی هر ملت با تغییر خط از دست می‌رود؟

اصلاحات دستوری و از‌ بالا‌ به‌ پایینِ زبان از مهم‌ترین اقداماتی بود که سیاستمداران ترکیه پس از سقوط امپراتوری عثمانی و تولد جمهوری مدرن انجام دادند تا بدین ترتیب هویت ملی کشور را باز‌تعریف کنند. هدف اصلی از این اصلاحات حذف دستور زبانِ عربی و فارسی و کنار‌گذاشتن هزاران وام‌واژه‌‌ای بود که از مدت‌ها پیش به مکتوبات و گفتار مردم کوچه‌‌و‌خیابان گره خورده بود